هستی پناه و من هستم پناهنده زیباترین مخلوق صالح‌ ترین بنده هر بار گرفتم با دستام ضریحت رو دیدم که دستام تو دست خداونده صاحب منو راهب دل ارامنه اباالفضل در دار دو جهان کَلبی درت برای منه اباالفضل یا ابوفاضل زیبا ابوفاضل پشت من گرمه به کوه با ابوفاضل یار ابوفاضل دلدار ابوفاضل نه دیگه نمیشه تکرار ابوفاضل شغلم شریف چون شغلم گداییشه عشق و رصد کردم دیدم حوالیشه من یادمه حرفاش بابام بهم میگفت سلطان اباالفضله نون تو گداییشه ای دلبر منو دلبر دل عراقیا اباالفضل قربونت قد رعنای تو بشم ای ساقیا اباالفضل عشق ابوفاضل با عشق ابوفاضل می‌رسونه منو تا عشق ابوفاضل یل ابوفاضل دلدار ابوفاضل نه دیگه نمیشه تکرار ابوفاضل